Het wenselijk Gezicht June 14, 2007
Posted by ideeflux in : Een nieuw Begin, Vanuit de Schaduw, + , trackback
Ik toon u dikwijls alleen dat wat ik graag wil laten zien.
Ik toon aan mijzelf enkel wat ik graag van mijzelf wil zien.
Harmonie, evenwicht, een gevoel van liefde en zin, zingeving, zinvolheid, zinnigheid. Samenhang. Dat waarvan ik denk dat het mij voedt.
Misschien, inderdaad ja, een soort innerlijk reclamebeeld van mijzelf.
Gisteren was het anders. Alsof er iemand anders in mij woonde, in mij op was gestaan, bezit van mij had genomen, brak ik uit als een leeuw, plotseling.
Uiteenvallen, desintegratie, ontluistering. Gebrek aan samenhang.
Kortom, het andere gezicht van… mij, God, de wereld.
Eerst voelt het als chaos, verlies en versplintering en dan…
begin ik toch weer wat met de overgebleven brokstukken te schuiven.
Ik maak mijzelf een nieuw gezicht.
Van woorden als echtheid, vrijheid, waarheid, ruimte voor iets nieuws.
De noodzaak
van iets nieuws.
Comments»
Dag Frans,
Van mij vandaag geen woorden.
Alleen een lieve groet
van een verlegen meisje.
Saskia
Als het verlegen meisje je wenselijke gezicht is, ben ik benieuwd wat daar achter schuilt!
Het verlegen meisje is wat er van mij overblijft als er zo’n leeuw(in) door mij heen is gegaan als jij beschrijft. Dan word ik stil en bang. En zoek een manier om tussen de brokstukken weer nieuw tevoorschijn te komen. Mijn wenselijk en werkelijk gezicht misschien weer ietsje dichter bij elkaar?