Het Haardvuur van Zelf July 4, 2007
Posted by ideeflux in : Dialoog met Zelf, + , trackback
Zo’n verlangen om door mij af te voeren, door mij heen te laten stromen, en daardoor mij te leren kennen. In deze dialoog met… zelf, mijzelf, u, U.
De wereld is zo vol! Alles wat een voorkant heeft heeft ook een achterkant.
Is dat nu wel zo nodig?
In mijn droom was er veel meer ruimte tussen de dingen. Mijn billen staken uit het dekbed als lenteuitjes. Het leven was een maaltijd waar ikzelf deel van uitmaakte. De smaak werd ongelofelijk veel lichter als ik er uitjes door snipperde.
Wij hoeven niet meer omlaag. wij hoeven in ieder geval niet mee naar omlaag. Wij blijven gericht op wat ons doet groeien, ons mooi, sterk, edel doet zijn. Dat ligt volledig in onze hand, het is onze keuze.
Het is heerlijk om weer terug te zijn. In mijn eigen veld, wereld, huis. Ergens anders verlies ik mij, kom ik niet terug naar mijzelf, omdat niets mijzelf spiegelt, weet heeft van mij. Maar hier, waar alles verzadigd is van mijzelf, word ik ogenblikkelijk voelbaar.
Misschien is er wel helemaal niets te melden.
Tederheid bijvoorbeeld. Wat vindt u daarvan?
Dichtbij zijn. Dichtbij zelf zijn. Dichtbij deze zijn die we zijn.
Daar begint het mee. Als dat niet dan niets.
Dus: eerst bij deze zijn.
Bent u bij u?
Hoe is dat?
Voelt dat goed? Warm? Toegenegen?
Als wij beide bij zelf zijn, dan zijn wij in feite bij elkaar. Want zelf is het gemeenschappelijke haardvuur. Er is maar één Zelf.
Wij zitten bij het haardvuur van het Zelf en dat kan nooit te lang duren. Het is zo goed!
U en Ik.
Wij.
Samen.
Enkel dit. Dichtbij zelf zijn. Dichtbij levensadem.
Als wij een hele tijd zo gezeten hebben beweegt één van ons. Soms bent U dat, soms ik.
Tijd gaat stromen. Ruimte vult zich.
Alles wat een voorkant heeft krijgt op zijn minst een vermoeden van achterkant.
Alles van begin een vermoeden van einde.
Comments»
zo weer in het land?!…….. kijk maar eens op www.graafflorisstraat.nl
Het was een groot succes Alim is geweest en ik wordt zelfs op mijn werk herkend als die actrice. De regisseur (die dus met kindertoneel werkt en mijn verhaal heeft ter inzage) zei bij het afscheid: dikke omhelzing… we hebben het fijn met jou gehad…
Zijn vriendin had fotootjes (oude) van derwisjen… het klikt uitzonderlijk…… Ik ben echt nog steeds gelukkig… een ander mens… Problemen zijn kleine vliegjes om op te lossen… Misschien tot zondag?? of horens Minou