Wat kwam ik hier ook weer doen? July 5, 2007
Posted by ideeflux in : Droom en Werkelijkheid, ++ , trackback
Sta ik aan de kant van de akker of aan de kant van de regen?
Hij aarzelde. Was hij, om zo te zeggen iemand die iets deed of meer iemand die enkel aanwezig was, ontving. Was er een werkelijk onderscheid tussen die twee? En zo nee, wat was dan de ontvangende eigenschap van regen?
Er zat geen lijn in zijn gedachten. Dat wilde hij ook niet, hij wilde structuurloos zijn, vrij, zonder vooropgelegde zin. Hij klapwiekte het naar buiten denken van schooljongens opgesloten in hun klaslokalen achterna, probeerde het te achterhalen, in te halen. Nils Holgersons wonderbare reis op middelbare leeftijd.
Ik heb dan wel geen televisie, maar als ik er een had, dan zou ik er zo naar kijken: linksonder in beeld een stukje van de beeldbuis met het kleurige en nietszeggende gerucht van verspringende beelden, en voor de rest dat wat gewoon in de kamer te zien zou zijn, een plant, de muur, een kast. Het licht dat daarop valt. Het geluid van de televisie als een waas en daaronder de stilte, duidelijk waarneembaar, sprekend in haar zwijgen.
Het maakt werkelijk niet uit waar ik kijk, het is om het even. Alles is even mooi. Even levend, even veelzeggend, even nietszeggend, nietsprekend.
De gedachten van die schooljongens, dat onroert me. Waar gaan alle uitgewiste woorden en letters naartoe? Alle niet geleefde gedachten?
Toen ik laatst het antwoord op die vraag hoorde, herkende ik het, alsof ik het al lange tijd geweten had. Alsof ik al lange tijd met dat antwoord leefde. Alsof ik lange tijd dat antwoord geweest was en nu eindelijk over mijzelf hoorde spreken. Ik schrok wakker, ontwaakte in wie ik was, als het antwoord op een gedroomde vraag.
Wij leven onze gedachten achterna. Eindeloze werelden dijen zich uit. Wij leven daar in oude dromen, maken die dromen levend en waar. Een groot deel van onze energie zit in die paralelle werelden.
Pas als wij weer uit één stuk worden, onszelf uit die dromen terugroepen tot deze ene wereld, dit ene leven waarvan we afgesproken hadden dat we het zouden leven, dan worden we weer heel, krijgen we de beschikking over al onze energie.
Wat is het dat ik hier kwam doen? Wat heb ik met mezelf afgesproken hier te doen op deze aarde voordat ik hiernaartoe kwam, en… doe ik dat ook?
Zijn gedachten waaien de openstaande ramen van het klaslokaal uit, met de muziek mee, met een toevallig voorbij komende auto, een vogel. Zweven naar buiten als een meeuw in de stormwind, willoos als een stuk papier worden zijn gedachten tegen een hek geblazen, een muur.
Zo ga ik door de wereld, dacht hij.
Het was een evenzeer zwaarmoedige als bevrijdende gedachte.
Wat kwam ik hier ook weer doen?
Comments»
Goedemorgen Frans,
Pas stond ik in mijn werkkamer. Even na te denken over niets.
Er landde een vlinder op mijn hand. Ze was naar binnen gevlogen door het raam.
Heel voorzichtig vouwde ik mijn andere hand om haar heen, liep naar het venster en liet haar weer vrij.
Het voelde of ik een kus had gekregen. Een lieve kus.
Misschien wel van haar? Of van hem? Of van jou?
Hmmm!
De vlinder fladderde nog wat rond in de tuin.
Ik gaf haar een glimlach mee in ruil voor de kus. Een glimlach per kerende vlinder!
Toen ging ik weer verder met mijn werk.
Vrij als een vlinder, is dat het?
Ja, vandaag voelt dat okee!
Wat heerlijk dat alles zo licht is
Ik glimlach warempel alweer.
Vandaag, dat is gewoon alles
De lucht en de wolken
De vogels, de vlinders
En die kus, die kwam zomaar voor mij!
Saskia