Het zingende Paard September 2, 2007
Posted by ideeflux in : Een nieuw Begin, ++ , trackback
Gisteren hoorde ik van Stella een geweldig verhaal, geweldig in simpelheid.
Er was eens een man die verdacht werd van een zwaar misdrijf, en de rechter, die overtuigd was van zijn schuld, veroordeelde hem tot de doodstraf.
Nu was het in dat land gebruikelijk dat alle ter dood veroordeelden, voordat hun vonnis voltrokken zou worden, een gesprek hadden met de koning.
De koning luisterde aandachtig naar het verhaal van de man en begon gaandeweg te twijfelen. Was deze man nu wel echt schuldig? Hij besloot de man een kans te geven.
- ‘Ik geef je een jaar, en als je er binnen die tijd in slaagt om mijn paard te leren zingen, dan ben je een vrij man. Ga nu, dan zie ik je over een jaar terug.’
Opgelucht omdat hij extra tijd van leven had verliet de man de paleispoort, waar hij zijn beste vriend tegenkwam, die juist op het punt stond om naar binnen te gaan, om de terechtstelling bij te wonen.
- ‘Hé vriend, wat is er gebeurd? Heb je gratie gekregen?’
- ‘Nou dat is een beetje te veel gezegd. Maar ik heb wel een extra jaar van leven gekregen en als het me binnen die tijd lukt om het paard van de koning te laten zingen, dan ben ik vrij voor altijd’
Het gezicht van de vriend betrok.
- ‘Lieve jongen, wat ben je toch naïef. Al zou je honderd jaar de tijd krijgen, dat paard van de koning zal nooit zingen. Als ik jou was, dan zou ik me maar schikken in m’n lot, ik zou me omkeren en m’n hoofd in de strop leggen, dan ben je overal van af.’
Maar de man schudde zijn hoofd.
- ‘Weet je, in een jaar kan er heel veel gebeuren. Misschien dat de koning sterft, misschien ga ik zelf wel dood. En heel misschien… gaat het paard wel zingen.’
Hmmm.
Ik weet niet of u dit ook zo voelt. Mij raakt het verhaal in ieder geval. Ik voel hoe mijn hele lichaam hiervan gaat neuriën. Ik ben die man, want bij mijn geboorte was ik al ter dood veroordeeld. De koning is de wijsheid van mijn hart of misschien wel God zelf, dat wat de kans wil geven het onmogelijke als een mogelijkheid te zien, dat wat het redeloze, het raadselachtige, het mysterieuze als een reëel alternatief aanbiedt. Ademhalen onder water, voor eeuwig leven, vrij zijn voor altijd. Die vriend is het verstand dat gevangen in zijn eigen logica geen andere uitweg weet dan het op te geven, het misschien wel op moet geven, om vrij baan te maken voor dat wat niet-logisch is.
En het paard dat is mijn lijf. Het zingt misschien nog wel niet, maar het neuriet al wel. Het is mijn vleselijke zelf, mijn dierlijke zelf, dat me probeert te verleiden om m’n leven te leven als consument, als speelbal van verlangens. Maar als ik dat dierlijke weet te beheersen, het weet te berijden, zoals Jezus op zijn ezel reed, dan kan ik het sublimeren, het laten zingen, en ja, dan ben ik vrij voor altijd.
Comments»
DAG FRANS,
JA HIJ IS MOOI!!!!!!!!!!!!!!!!!!
mijn paard zit in de film die ik onlangs afgerond heb en waar ik trots op ben.
en nu…………………….
aan het zoeken, wachten (geduld oefenen……), dansen, zingen en luisteren naar verhalen.
ALLES KOMT GOED.
MIJN ADRES IS IJSSELDIJK NOORD 148, OUDERKERK A\D IJSSEL