Tweezaamheid

Alles geeft elkaar een hand. Ook dat wat geen hand heeft, ook dat wat geen hand wil geven. Ik geef mijzelf een hand.

Zonder het te beseffen was hij weer begonnen contact te leggen en zich dingen af te vragen. De ongelofelijke nabijheid der dingen bijvoorbeeld. Alles zo trouw aan zichzelf. Of de wind hoog en verweg. Kleuren, vormen, geluiden en stemmingen die elkaar afwisselen.
Voorzichtig, zonder het minste geluid te maken, gleed hij terug naar de plaats waar alles zijn oorsprong heeft. De woordloze plaats, gevreesd en gezocht. Stil en vol. Wij leven bij de gratie van de dood.

De dingen die we tussen ons heen en weer schuiven wachten geduldig op een blik van herkenning.
Zij hebben slechts één verlangen. Herkend te worden als wat ze werkelijk zijn.


One thought on “Tweezaamheid”

  1. Plek van Stilte.

    Wie ben ik dan voor jou, dat jij mij wilt ontmoeten? Ik zeg het je, op een dag zal ik je zien en je herkennen en zeggen: Ik ben jouw droom en jij bent mijn bestemming. Wij zijn de plek waar we ons hart tot rust laten komen en drinken uit de bron van ons bestaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Ideeflux | All Rights Reserved © 2006 - 2017