Onderweg Zijn June 17, 2007
Posted by ideeflux in : Lieve Gedachten, ++ , add a comment
Ik wil maar steeds in die doos met verhalen kijken die mijn hoofd, mijn hart, mijn lijf, mijn wereld blijkbaar is. Altijd springt er wel iets tevoorschijn. Iets dierbaars. Iets zonder beentjes. Iets dat door mij heen kruipt, door mij heen beweegt, uit mij geboren wordt. Zijn voelhorens uitsteekt. Tast naar de vorm die het zal aannemen.
Al tastend neemt het vorm.
We doen dat samen.
Er is iets dat geboren wil worden en ik tast daar naar. Blind.
En dat wat geboren wil worden neemt vorm onder mijn tasten.
God was blind. Hij wist niet wat voor vorm hij had. Hij zocht naar zijn eigen vorm. Hij begon te kneden in de klei.
Er was iets dat geboren wilde worden.
De idee van God zoekt zich een vorm.
Wij zijn het tasten van God naar zichzelf.
Dat was niet toen. Het was niet lang geleden dat God klei oppakte en zich iemand maakte naar zijn evenbeeld. Het is nu. Zij kneedt nu. Zij weet nog steeds niet wie zij zelf is. Zij kneedt nog steeds. Tastende met haar fijngevormde vingers. Ademend over wat zij onder handen heeft.
Voel die adem over je gezicht.
Laat je kneden.
Geef je over.
Geef haar vorm!
Ik ben… blind. Ik weet niet wie ik ben. Ik tast naar het leven, ik tast naar mijzelf.
In mijn tasten krijg ik vorm.
Het Geluk kan niet op! June 14, 2007
Posted by ideeflux in : Gedichten, Lieve Gedachten, + , 2comments
er zijn niet genoeg woorden om het geluk te beschrijven
de woorden komen er altijd hijgend achteraan gerend
ze komen adem te kort
er zijn goede mensen die vrijgevig zijn
er zijn goede mensen die vriendelijk zijn
er zijn goede mensen die hun plichten vervullen
er zijn goede mensen die anderen helpen.
er zijn geen woorden genoeg om alle goede daden op deze wereld op te schrijven
en ondanks die schaartse
worden sommige
woorden gebruikt
voor het beschrijven
van harteloze zaken
dat zijn weggegooide woorden
dat zijn verloren woorden
zij toveren niets goeds tevoosrschijn
niemand heeft iets aan die woorden en toch worden ze opgeschreven
het is niet dat de woorden niet goed zijn
de woorden op zich zijn goed
ze worden alleen in de verkeerde volgorde neergezet en zo
roepen ze de verkeerde dingen tot leven
de dingen die pijn doen
die klein maken
afhankelijk
onvrij
woorden worden gevangenissen, slagvelden, oorlogen
de woorden zelf kunnen daar niets aan doen
het zijn de mensen (more…)
De verliefde Vuilnisman April 3, 2007
Posted by ideeflux in : Lieve Gedachten, ++ , 1 comment so far
Tegenover mijn huis staat een afvalcontainer. Omdat het één van de weinigen in de hele buurt is, komt er elke dag een grote truck van de Roteb om het ding te legen. Maar de laatste tijd kwam hij wel 3 keer per dag en niet alleen dat. Nadat hij zijn nobele werk verricht had bleef de wagen nog wel 15 tot 20 minuten staan, met draaiende motoren. Dat ergerde me.
Nu hebben de wagens van de Roteb iets bijzonders. Er staan gedichten op. Elke keer dat ik naar buiten keek las ik:
schrijf je wel eens de laatste lippen om te verwoorden?
ja, ik ontcijfer een kus van bemodderde rozen
Het waren weliswaar dichtregels van Gerrit Kouwenaar, maar ze vermochten niet mijn irritatie te verzachten. Op een avond snelde ik naar buiten. In de cabine zaten een man en een vrouw in diep gesprek verwikkeld. Natuurlijk was de man geïrriteerd toen ik op het raampje klopte. ‘Schrijf maar een brief naar het hoofdkantoor als u klachten heeft. Wij mogen tot 10 uur ’s avonds vuilnis ophalen’.
Een paar dagen later stond ik weer in ergernis voor het raam. Ik zag hoe de vrouw uit de cabine van de wagen sprong om even verderop in een huis te verdwijnen. Zij woonde bij mij in de straat!
Toen pas viel de munt.
De vuilnisman was verliefd!
Ik had het kunnen weten. Zijn wagen had die waarheid de hele tijd al verkondigd!
schrijf je wel eens de laatste lippen om te verwoorden?
ja, ik ontcijfer een kus van bemodderde rozen