Vervuld van Gemis April 9, 2008
Posted by ideeflux in : Dialoog met Zelf, ++ , add a comment
Ik werd wakker in mijn kinderkamer. Nee, zo was het niet. Ik zag, toen ik wakker werd dat mijn huidige slaapkamer via een klein deurtje verbonden was met mijn kinderkamer. Een open verbinding tussen toen en nu. Dat, als ik mijn ogen dichtdeed het niet meer helemaal duidelijk was in welke kamer ik sliep, of dat wanneer ik mijn ogen dichtdeed, ik onvermijdelijk in mijn oude kinderkamer terechtkwam, ik onvermijdelijk door de wet van de zwaartekracht naar mijn eigen kinderbed gleed, afdaalde in die dromen. Was ik wel toegestaan te dromen? Was er een plaats waar ik vrij en ongeschonden dromen kon hebben, ideeën, gedachten over het leven? Er lag een zeker gewicht over alles heen, de bedorven adem van verwachtingen, de onnozele, kinderlijke gedachten die de volwassenen over het leven hadden uitgesmeerd. Je leest diezelfde dingen nog steeds in de krant, hele leugens en halve waarheden. Vooruitgesneld idee bezoedelt de realiteit. Woorden vermoorden de woordloze Goden.
Ik zag een plaatje van een jongen met een verbrand gelaat. Ik weet zeker dat hij daaronder ongeschonden is, heel, maar het is de vraag of hij daar ooit achterkomt, of ik daar ooit achterkom. En dan de zus van Co die niet meer slikken kan en in de laatste maanden 16 kilo is afgevallen. Ze zegt dat in haar hele leven nooit iemand van haar gehouden heeft, en het is niet waar. Wij vertellen onszelf leugens omdat de waarheid onverdragelijk is. Degene die ik ben, ben jij. Wat ik in jou herken is dat ik nooit helemaal in staat ben geweest helemaal van mijzelf te houden met mijn verbrande armen mezelf te omhelzen. Doorheen de verdraaiïngen de waarheid te zien. Steeds terugglijdend in de oude nachtmerrie van tekort, van gebrek aan vrijheid, aan liefde. (more…)
Kauw April 8, 2008
Posted by ideeflux in : Droom en Werkelijkheid, ++ , add a comment
Even snel, zonder doel, zonder vooropgezette rede. Even onverwacht als zonlicht in een drukke straat, als een momentopname van iets waarvan je de betekenis niet weet, niet echt. Wij geven onszelf en elkaar richting door simpelweg te bewegen.
Kauw zit op parkeermeter, kijkt om zich heen, onderzoekt dit universum op eetbaarheden. Zo doen wij dat allemaal. Wat er van onze gading is wordt in het bestaan geroepen, springt tevoorschijn. Omgekeerd misschien ook: dat wat zich steeds ongevraagd aan ons opdringt is dat wat we nodig hebben.
Ben benieuwd hoe dat zal gaan vandaag, wat zich nu weer zal openen, zal openbaren. Het hoeft niet per definitie iets fris te zijn, iets nieuws. Misschien is het een oude sleetsheid, een vermoeidheid, een herhaling van gedane doen dat zich manifesteert, dat voorbijkomt voor de laatste keer, dat er enkel is om afscheid te nemen, afscheid van te nemen, te negeren.
De lente komt ondanks de koude. Alles opent zich hoewel het voor ons te koud is om er lang bij stil te staan. Maar opeens is het zover, zonder dat we het in de gaten hadden is de lente daar, de zomer. Dan graaien we ongeduldig en opgewonden in onze buidel op zoek naar de sleutel waarmee we onszelf van het winterslot kunnen draaien.
Jouw Glorie April 6, 2008
Posted by ideeflux in : Tot Jou gesproken, ++ , add a comment
Tussen jou, mijn geliefde en mij. Gezegd en gezwegen. Zonder woorden aanraakbaar gemaakt. Je hing over me heen met al je verdrietige warmte. Ik kan niets voor je doen. Ik kan me alleen zo liefdevol als mogelijk losmaken uit je verstikkende omhelzing. Waar zijn je eigen benen? Waar is de grond onder je eigen voeten, waar zijn je wortels? Hoe denk je dat je jezelf kan voeden met de levenssappen van de aarde als je niet een verbinding aanlegt tussen jou en wat je wil, wat je nodig hebt. Laat je lichtlichaam groeien naar dat waar het behoefte aan heeft. Laat de sappen stromen. De lichaamssappen in al hun diversiteit. Bloed als het moet, tranen, melk , snot, oorsmeer, de zachte sappen van onderuit het lichaam, het slijm, het levenswater, de liefdessappen. Alles op zijn eigen tijd. En – nu het over sappen gaat – vraag je je nooit af wat je eigenlijk drinkt? Heb je nooit bedacht dat dat wat eruitkomt in zekeer zin gerelateerd moet zijn aan dat wat er in gaat. Je neigt naar koffie en sterke drank, bier, wijn, melk soms. Wat voed je daarmee? Een droom met een erg kort leven, de illusie van een sprankelende bergbeek. Daarna stilstaand en rottend water.
Wat wil de berg van je lichaam? Een regenbui van heerlijk helder water. Is het leven enkel goed als we het goed maken, aankleden, arrangeren? Vandaag dorst ik naar mijn eigen helderheid, mijn eigen eindloze begin, mijn eigen zuivere herhalen.
Let op, dit is wat jij je kan geven. Hier, terug herbeginnen, jij, op je eigen benen, in je eigen leven. Pak je eenzaamheid, je verdriet, je woede, je schaamte als een kostbaar geschenk, voer af wat niet meer bij je hoort en voed jezelf met helderheid, transparantie, zuiverheid, lichtheid en licht.
Ik kan niets voor je doen, dan je overlaten aan de glorie van wie je zelf bent.