Het Graven Zelf is de Schat November 19, 2009
Posted by ideeflux in : Gedichten , add a comment
Ik weet dat hier iets kostbaars in de aarde ligt
in mijn hart
in mijn manier van doen
in mijn hier aanwezig zijn
in mijn manna-creëerende aanwezigheid
ik heb zolang door de woestijn getrokken
mijn volk mort
mijn maag knort
ik heb mijzelf zolang aan het lijntje gehouden
met boodschappen als
we zijn er bijna en
de reis is het doel
ik zet geen stap meer
want als het ergens is
dan is het hier
als het ooit is
dan is het nu
ik blijf hier
tot dit zand vruchtbaar land
tot deze onbeschreven witte woestenij
een weelderige tuin
tot ik wortel schiet en openbloei
in kleur en betekenis
totdat ik ben
wat ik ben
Dit Branden June 20, 2009
Posted by ideeflux in : Gedichten, + , add a comment
Als je goed keek kon je zien
dat elke dichter zich omringd had
met een lichtkrans van klanken
waarin hun vragen
als meeuwen
het fragiel kantwerk borduurden
van hun conversatie
met het veel grotere
dat zwijgend als altijd
om ons heen stond
wij applaudisseerden
als waanzinnigen
voor hun durf en elegantie
voor het stuntwerk
waarbij de één
het donker ontstak waartegen
het licht van de ander mocht schijnen
een vreugdevuur
van menselijke lichamen
brandend als fakkels
in het volle besef
dat niets van dit alles
bewaard zou blijven
Dat er niets is in deze grote lege ruimte
dan dit gezamenlijke branden
Ik ben jarig January 22, 2008
Posted by ideeflux in : Gedichten, ++ , 1 comment so far
dankuwel
voor uw goede gaven
voor dit wonderbaarlijke leven
voor alle mooie dingen
voor alle niet-mooie dingen
voor steeds weer iets nieuws
voor de mogelijkheid om verder te gaan
voor het ouder worden
voor het jong zijn
voor het
steeds weer opnieuw beginnen
voor de moed
de luiheid
voor de overgave
voor het
eindigen van dingen
voor het anders zijn
van andere mensen
De Herfstsint December 5, 2007
Posted by ideeflux in : Gedichten, +++ , add a comment
De wintermaanden knagen weer
aan hemelpoort
van rustloos zeer
en dragen vage vragen weg.
Of vragen daaglijks vaaglijk: zeg
hoe was dat vroeger toch ook weer
met bordkarton en schaar en lijm
en woorden steeds op zoek naar rijm.
Zo vallen wij reeds ruggelings
in gaten groter dan geheugen
wij vallen aan het woord voorbij
wij vallen sneller dan de leugen.
Waar vind je troost als alles valt
als alles eindloos einde vindt
in bladervallend bad van wind
dat zinloos zich tot zinnen balt.
Wij kunnen zijn slechts in het gaan
en enkel in het vallen staan
herinnering aan een gemis
aan iets dat al vergeten is.
Dat wat er niet is December 3, 2007
Posted by ideeflux in : Gedichten, + , add a comment
Het niet-zijn van bepaalde zaken
is een verrijkend
onderdeel van ons bestaan
in deze wereld
word je vooral gevormd
door de cursussen
waar je niet aan mee doet
door de boeken
die je niet hebt gelezen
door de dingen
die je niet bezit
de televisieprogramma’s die je gemist hebt
bijvoorbeeld
zijn even zovele bijdragen
aan je algemene ontwikkeling
je zegt:
deze ben ik
en deze ben ik niet
maar dat is niet
helemaal juist
het moet zijn:
deze ben ik
en deze die ik niet ben
ben ik ook
dat wat er niet is
ontbreekt niet
Sintelklaas November 25, 2007
Posted by ideeflux in : Gedichten, +++ , add a comment
Een dag, u weet het al, duurt even
als een jaar, een week, een eeuw
een mensenleven
Gister nog werd onze God geboren
zijn naakte onschuld slaapt nog steeds
in ’t hoge koren
Sint zag zich in de spiegel van ’t gelaat
er ging een kille huiver langs
zijn ruggegraat
hij zag zich in zijn volle naaktheid aan
hoe eerst hij kinderen verwekte
uit een pekelton,
en later dat wat oud en moe was
meenam in zijn zak weerom
Wie was het
aan wie hij onbedwingbaar denken deed?
Wie neemt het leven zoals ook Hij het neemt
zijn ogen liggen diep zijn grijns
bevreemdt ons
deze kindervriend haalt wat hij zaait
komkom weerom roept hij
wat kind of kinds is kom tot mij
laat hen toch tot mij komen
Hij zwaait de idioot
met staf met zeis met roe met kruis zwaait hij
vanachter kale bomen
komt lachend op ons toe
Makker zegt hij staakt toch uw Wild geraas
hij drukt zich aan je borst
’t is Sintelklaas
zijn ogen gloeiendheet als kolen
Hij is de goede Herder
geen schaap laat hij verdolen
Klaas Vaak is hij maar vaker
Engel Gabriël, de goede vader
in de maneschijn
Gedachte aan wat later
of geweest had kunnen zijn
Een lied een kampvuur
een surprise van papier
een vogel langzaam brandend
tot geboren worden
met een gezicht van klei
Gezwicht te zijn
het lopen op
van averij
het kantelen der kantelen
Wij ridders doolen slechts
wij sterven niet
wij weten wel de melodie
maar niet het lied
Wij schieten steeds tekort
maar raken daardoor juist
het dwaze hart der dingen
in wat wij zijn
Wij zijn het zingen
al die tijd zijn wij geweest wat
wij steeds zochten
maar pas in ’t dovend licht
herkennen wij onszelf
Vrij van betekenis
en van gewicht
zijn wij de glimlach die we zien
op andermans gezicht
The Moon over the Heather November 24, 2007
Posted by ideeflux in : Gedichten, + , add a comment
I saw the moon over the heather
I missed seeing the deer
the world is full of things that are there
and things that are not there
-.-.-.-. October 14, 2007
Posted by ideeflux in : Gedichten, ++ , add a comment
Er is een frisheid buiten, maar ik zit binnen
bij wat ik denk dat een andere frisheid
zou kunnen zijn
een andere ochtend
een andere dageraad
De woorden van altijd nieuw.
Er roept een vogel. Kom buiten spelen.
Eerst nog wat schrijven zegt likkepot.
eerst nog wat uit de hoge hoed wringen
eerst nog mezelf tegenkomen
in woorden
eerst nog wat woorden
in plaats van werkelijkheid
-.-.-.-.
Nu eerst wat werkelijkheid in plaats van woorden
piept, pointileert buitenzijnd wezen
kamerjas met inhoud zit en
reflecteert over wat zich achter hem
in het eindeloos uitspansel
moeiteloos verwoordt
ik ben hier, roept alles.
ik hoor je, mompelt de ongewassen inhoud
van de kamerjas
ik kom zo
ik ben bijna klaar
alleen het plaatje nog!
Vers September 29, 2007
Posted by ideeflux in : Gedichten, + , add a comment
o vers.
zo moe, zo vers
zo wat dan ook en tegelijkertijd
zo vers
zo oud
zo afgedaan
en juist daarin
zo vers
verse groente
verse vreugde
het is allemaal
sensationeel vers
waarom snijdt u
uzelf niet eens door
en legt uw moede hoofd
naast uw frisse voeten
waarom maakt u
niet eens een
verse salade van uzelf
waarom husselt u alles niet eens lekker
opnieuw door elkaar?
nee, u bent helemaal niet
verplicht
steeds dezelfde ingrediënten
te gebruiken
dat staat nergens geschreven
u kunt van alles weglaten
u zou zelfs
uzelf weg kunnen laten
waarom maakt u niet eens
een frisse salade
van uzelf
zonder uzelf?
Wat Zoek je? September 26, 2007
Posted by ideeflux in : Gedichten , 1 comment so far
Wat zoek je op het pad van je eigen verbeelding?
Waarom was je je gezicht met het bloed van je hart?
Van top tot teen, overal is waarheid,
O, jij die jezelf niet kent! Wat zoek je?
Mevlana Rumi.