Eva March 13, 2007
Posted by ideeflux in : Buikspreker, Kaïn en Abel, ++ , add a comment
Kaïn, u kunt zich dat misschien wel voorstellen, was een hele zware bevalling. Hij was hoekig en groot. Nors bijna. Je zou kunnen zeggen dat Kaïn met geweld ter wereld kwam.
Met Abel was het heel anders. Hij was natuurlijk de tweede, dat is waar, maar dat was niet de enige reden. Het was of Abel zich meer voegde naar mijn lichaam, niet er tegen in ging maar meebewoog. Alsof we de hele tijd in contact bleven terwijl hij werd geboren. Hij bewoog, ik bewoog. We bewogen samen. De geboorte van Abel, zo voelde ik het tenminste, was een daad van liefde.
En dat bleef ook zo na zijn geboorte. Hij was zo lief, zo dichtbij. Hij voelde als een geschenk, een zegen. En iedereen had dat. Vanaf het moment dat hij werd geboren was iedereen dol op Abel.
Wij vrouwen zijn zo verbonden met het leven, met de aarde. Dat klinkt als een cliché, maar het is de waarheid. Alles wat u op de aarde ziet rondlopen is door onze moederschoot naar buitengekomen. Alles wat buiten ons is, kunnen we ook in ons voelen. (more…)
Consequent veranderlijk March 12, 2007
Posted by ideeflux in : Gedichten, + , add a comment
Maar je moet wel consequent zijn!
O, ja?
Hoezo?
Wie zegt dat?
Maar gisteren dan? Toen zei je…
Vandaag ben ik deze
ik ben vandaag zo vrij om deze te zijn
met uw welnemen, of zonder
vandaag is dít waar voor mij
Ik werd vanochtend vroeg pas geboren
eerlijk waar
ik ben helemaal nieuw
fris
onbelast
Dit bloed
door deze aderen
deze wind
over deze velden
deze auto
over deze weg
Ik trek de jas van de wereld weer aan
verbazingwekkend
zo levend
zij zit als gegoten
alsof zij voor me gemaakt is
Zij is fris als de dauw
altijd nieuw
en
adembenemend
inconsequent
Verbreek de Ketting niet! March 10, 2007
Posted by ideeflux in : ++, Syrion , add a comment
Degene die ik zal worden is naar mij op zoek.
Degene die ik zal worden weet precies waar ik ben, hij zou ook wel naar mij toe kunnen komen, maar, dat zou tegen de stroom in zijn, tegen de ontwikkeling. De bedoeling is, dat ik zelf diegene vind die ik worden zal.
Ik hoef het niet alleen te doen. Hij geeft me aanwijzingen, fluistert me dingen in het oor. Laat me slapen, maakt me wakker. Hij is constant met me in de weer, wedergeboorte na wedergeboorte. Hij weet me altijd te vinden, is altijd zo verschrikkelijk blij als hij mij terugvindt. Soms kom ik hem tegen in een menselijke vorm. Op straat, in het theater. In de vorm van een man of een vrouw. De verpakking is niet belangrijk. De status van de persoon evenmin.
In dromen is hij bij me. Hij wiegt mijn hoofd. Neemt me mee naar een grote tuin omheind met cypressen. Vertelt me alles over de bloemen die daar groeien, de vruchten die ze zullen dragen. (more…)
De Smaak van Vandaag March 9, 2007
Posted by ideeflux in : Gedichten, ++ , add a comment
Ik proef deze dag
het is vochtig buiten
ikzelf hang als een iets te ruime zak
over de takken van mijn botten.
Ik wacht
Er is niets te doen
geen wind
alleen een gedachte
als een maan
De smaak hangt af
van mijn proeven
Bron March 8, 2007
Posted by ideeflux in : Dialoog met Zelf, + , add a comment
De essentie van ons, heeft geen kleren aan, eet niet en sterft niet. Dat wat essentieel aan ons is, draagt niet onze naam, lijkt niet op ons zoals wij onszelf menen te kennen.
De Verhalenman schrijft: wat mag het zijn vandaag, mevrouw, meneer. Wat kan ik voor u betekenen, wat is het verhaal dat u verder helpt? Wat kan ik u inschenken?
Ik vraag dat nu aan u, lezer, maar eigenlijk vraag ik het inwendig in mij aan mijzelf. Verhalen worden aangezogen door de ruimte waarbinnen ze kunnen ontstaan, door een vraag, iets wat luistert. Het is niet de mond die verhalen maakt, maar het oor. Ik ben een geneeskrachtig kruid dat opbloeit naast het huis van de zieke én ik ben de zieke. Ik stroom als water van hoog naar laag. Daar waar het water naartoe kan stromen, dat bereidwillige open gebied, die ontvankelijkheid, zuigt het water naart zich toe. Zo ontstaat het verhaal. Er is een oor. Het verhaal stroomt naar het oor toe. Mijn verhaal ontstaat uit de open ruimte, uit dat wat luistert en dat wat daar naartoe stroomt. (more…)
Vrij? March 7, 2007
Posted by ideeflux in : Dialoog met Zelf , add a comment
Deze reïncarnatie vindt elke dag plaats. Elke dag komen we uit de grenzeloosheid van de nacht, van het onderbewuste en roepen onszelf tesamen uit alle uithoeken van het universum.
Het allereerste moment dat we wakker worden zijn we nog verhaalloos, gewichtloos, vrij. Dan vult onze harde schijf zich razendsnel met de data van ons bestaan, ons verhaal.
Is het een verplichting, dat verhaal? Zijn wij aan het verhaal verplicht? Zijn wij hier gekomen om dat verhaal te leven, te doorleven, of zijn we misschien hier om, met wat voor verhaal dan ook, uiteindelijk vrij te zijn? (more…)
The subject tonight is love March 6, 2007
Posted by ideeflux in : Gedichten, ++ , add a comment
I was alone
I asked God for a mate
an intimate friend
both in the realm of the flesh
and the realm of the soul,
both here in the material world
and in the spiritual one
He, in his goodness
granted my wish
wholeheartedly
He
sent me
you
Now, to be honest
long before I met you
I already had gathered some ideas about you
about how you should be
And of course you didn’t meet any of my expectations
nor did you even have the slightest intention to do so
As I only found out some tiresome time later
it was a blessing in disguise that you didn’t
Hafiz effortlesly sticks his wooly beard
over the small table of space and time
And there is not even such a table
standing in between us
So good
my dearest
to finally arrive here in this land
beyond wrong doing and right doing
where we originally met
Lets dance and sing
and live and laugh and celebrate
free of expectations
yet full of expectancy
Wie zijn wij? March 6, 2007
Posted by ideeflux in : Dialoog met Zelf , add a comment
Wij zijn de gedachten die we over onszelf hebben. We zijn als dwazen die steeds hetzelfde verhaal tegen onszelf mompelen en tegen elkaar. We hebben dat zo vaak gedaan dat we het verhaal zijn gaan geloven. Maar… wie zijn wij?
Wij zijn de verhalen die we over onszelf vertellen. Liggen die verhalen vast, dan hebben we een gefixeerd beeld van onszelf en van de wereld, maar komen we erachter dat de verhalenwereld vloeibaar is, dat we de verhalen kunnen veranderen en daarmee onszelf, dan zijn we vrij.
Wij zijn een steeds maar uitdijend verhaal, uitdijend in vrijheid. Uiteindelijk dijen we uit in het woordloze. Dat boezemt ons angst in. Wij verliezen het houvast op de wereld. Omdat wij onszelf kennen als het verhaal dat we over onszelf vertellen, weten we niet wie we zijn zonder ons verhaal. Misschien kunnen we ons daarin oefenen. Wie zijn we zonder ons verhaal? Wij zijn nameloze vrijheid bijeengehouden door een koord van woorden. Of, we zijn vrijheid, niet meer bijeengehouden door een koord van woorden.