Kaïn April 10, 2007
Posted by ideeflux in : Buikspreker, Kaïn en Abel, +++ , add a comment
Kijk, het is allemaal zo mooi gemaakt.
Je hoeft enkel maar om je heen te kijken, alles heeft zijn plaats. God heeft alles een plaats gegeven. De hemel boven, de aarde beneden.
De muren staan recht overeind om het dak omhoog te houden.
Wat zou er gebeuren als de muren niet zouden doen waarvoor ze gemaakt zijn?
Precies.
Alles heeft zijn plaats en alles heeft zijn functie. Kan het nog eenvoudiger?
Nou voor mensen geldt dus precies hetzelfde. Ze moeten hun plaats innemen en hun functie vervullen.
Ik kan me daar zo kwaad over maken.
Afspraak is afspraak, voor mij is dat heel simpel.
Je maakt een afpraak, je zegt ergens ja tegen en dan doe je het ook.
Ja is ja, en nee is nee.
Kan het nog simpeler zijn?
Nou voor sommige mensen is dat blijkbaar helemaal niet simpel. Voor hen zou ja ook wel een beetje ja kunnen zijn of misschien zelfs nee.
Sommigen zeggen weliswaar nee, maar als je doorvraagt bedoelen ze toch weer ja. Daar kan ik zo giftig over worden. Draaikonten noem ik dat.
Neem nou mijn broer.
Een beste kerel, dat hoor je te zeggen van je broer en dat zeg ik ook. Een beste kerel, dat is het, nooit een vlieg kwaad gedaan.
En weet u waarom niet?
Omdat ie daar te beroerd voor is, te lamlendig. Te beroerd om een poot uit steken. Het is zonde dat ik het zeg van mijn eigen broer, mijn eigen vlees en bloed. Maar hij is nog te lui om een vlieg kwaad te doen.
Sommigen zeggen dat hij er te lief voor is.
Te lief om een vlieg kwaad te doen. (more…)
De goede Herder April 9, 2007
Posted by ideeflux in : Buikspreker, ++ , add a comment
Zolang als ik leef ben ik hoeder geweest, hoeder van zorgen.
Ik liet ze weiden op de heide, was vaak hele dagen met ze weg, samen met mijn hond. Leidde ze langs sappige stukjes grasland, langs de beek.
’S avonds dreven we ze bij elkaar, borgen ze in de kooi. Het gaf zo’n bevredigend gevoel ze daar veilig binnen te weten.
Dan is er natuurlijk het scheren in de lente, het spalken van gebroken poten. Maar geen tijd is zo vermoeiend als wanneer ze jongen krijgen. Vaak in het midden van de nacht moet ik eruit, om te zorgen dat ze levend ter aarde komen.
Heel soms overlijdt de moeder, of verstoot ze haar kind. Dan heb je er echt een extra zorg bij, maar het schept ook veel voldoening.
Hele dagen buiten zijn, de kleuren van de hemel zien veranderen. In weer en wind. Stilte. Ik kan me geen beter leven voorstellen.
De goede herder zijn.
Dat raakt me. Het geeft me voldoening. Ik vind het mooie woorden, ze maken me warm van binnen. Het is een mooie taak.
Maar soms, of laat ik eerlijk zijn, de laatste tijd steeds vaker, bekruipt me het gevoel dat dit niet meer juist is, dat het niet meer klopt. Dat het voorbij is, dat ik ze… los moet laten. Dat ik mijn zorgen moet laten gaan, dat ik ze voor zich zelf moet laten zorgen. Dat ik ze op eigen benen moet laten staan, hun eigen weg moet laten vinden.
Ik ben er nog niet helemaal uit.
Natuurlijk heb ik zorg om hen, en ik geloof ook dat dat wel gemeend is, die zorg, dat ik daar oprecht in ben. Maar ik geloof ook dat er nog iets anders speelt, iets dat weinig met hen van doen heeft, maar veeleer met mijzelf. Het is een vraag die zich steeds vaker aan me opdringt. Ik droom ervan. In het midden van de nacht word ik wakker. Dan staat die vraag in levensgrote letters voor me.
Als ik hen laat gaan, als ik niet meer voor ze zorg, wie ben ik dan nog?
Wie ben ik, zonder mijn zorgen?
De Smid van Blokkades April 7, 2007
Posted by ideeflux in : Buikspreker, ++ , add a comment
Hij keek in de spiegel.
‘Prins van Blokkades’, onwillekeurig moest hij glimlachen. Hij vond het nog moeilijk zich deze geuzenaam helemaal toe te eigenen, en dat stak niet zozeer op Blokkades – die waren immers gesneden koek voor hem – maar meer op het woord Prins. Hij had zichzelf altijd makkelijk kunnen zien als de Schapenhoeder van Blokkades, of de Ingenieur, de Smid, de Rattenvanger van Blokkades. De Zwaan-Kleef-Aan van Blokkades.
Maar Prins, dat was nieuw. Het was nieuw voor hem om in te zien dat het hebben en creeëren van blokkades een zeker talent vereiste. En dat talent, ja daar waren vriend en vijand het over eens, dat had hij zeker. Niemand zou in de verste verte ook maar wagen dat te betwijfelen.
Waar de levens van anderen glad leken te verlopen, als soepele operaties, met militaire precisie gepland en uitgevoerd, of voort stroomden als een zacht kabbelend beekje door een grazige weide, daar verliep zijn eigen leven met horten en stoten, alsof hij zich voortbewoog op een wagen met… met vierkante wielen. Het was alsof hij, door de manier waarop hij zich in het leven bewoog de Blokkades als vanzelf tevoorschijn toverde. (more…)
Zoals Het wil April 6, 2007
Posted by ideeflux in : Buikspreker, Gedichten, ++ , add a comment
Ik laat mij vleugels groeien van inspiratie.
Ik vlieg het wijdse koninkrijk binnen, ik word verblind.
Ik tast, niet in duisternis, maar in licht.
Niets wil tot vorm komen dan het ruischen van mijn vleugels,
en mijn zachte adem.
‘Ik moet stoppen met willen’.
Dat is wat ik doorkrijg.
Dat is wat ik tegen je moet zeggen.
‘Moeten?’, vraag je.
‘Ja, dat moet, dat is noodzakelijk, dat is de volgende stap.
Er is niets te doen dan dat wat gedaan wil worden’.
‘Maar waarom moeten?’ Je mokt als een kind.
‘In feite zeg je iets heel tegenstrijdigs’.
‘Tja…’.
Dan zie ik je even nadenken, kauwen.
Je dwaalt af, komt weer terug.
In gevecht met logica, taalkunde, spelfouten.
‘Zal ik dit opschrijven?’
‘Als je wilt. Zoals je wilt, zoals het wil’.
Ik ben een gesluierde Vrouw. March 26, 2007
Posted by ideeflux in : Buikspreker, Kaïn en Abel, +++ , add a comment
Onder mijn jurk bloeit mijn ongeziene lichaam. Het bloeit omdat het zich zonder schaamte mag ontvouwen in het ongeziene. Alles van mijn lichaam, alle uiteinden ervan, alles gloeit van leven, van uitreiken.
Ik ben als de glans van de penis van een man die niet besneden is. Ik heb dat vaak gedacht. Dat wij in het verborgene leven omdat onze mannen besneden zijn, zo blootgesteld, op zo’n ruwe manier aan het daglicht gebracht, ontveld. Ter compensatie daarvan zijn wij de hoedsters van tederheid.
Ik ben toegewijd. Toegewijd aan de man die ik nog niet ontmoet heb. Misschien bestaat hij niet. Ik zal zijn bedekking zijn. Beschutting voor zijn naakte hemel, zijn naakte hoofd.
Ik bewaar mij, in het ongeziene. Als een kasplant. Niet dat ik zwak ben, dat zou een verkeerde conclusie zijn. Ik heb de kas van mijn jas niet nodig omdat ik kwetsbaar ben, maar omdat ik tederheid wil bewaren. Geheim, ongezienheid, onbenoembaarheid. Ik ken mijzelf niet dan door dat wat ik voel als ik in mijzelf afdaal en van daar, vanuit de diepte weer naar de oppervlakte van mijn huid ga, als een diepzeeduiker. Ik ben een parelduiker in het ongeziene. Daar zijn geen woorden voor. Dat is… zoet als honing. (more…)
Pleidooi voor de Lente March 23, 2007
Posted by ideeflux in : Buikspreker, ++ , add a comment
Hij had de behoefte aan iets nieuws, een ander geluid.
Geen oude wijn in oude zakken. Nee iets nieuws, lenteachtigs, iets uitbottends zonder weerga, mateloos liefdevol. De werkelijkheid bijvoorbeeld: woorden van overvloed, van genoeg en teveel. Wijn, niet een glas of een fles of een emmer maar rivieren van wijn, zeeën, oceanen.
De waarheid, dat de waarheid eindelijk gezegd mag worden, gezongen. Dat wij enkel nog de waarheid zingen.
Dat Mohammed danst en zingt, wervelt in het hart van Jezus, dat dat Jezus oneindig blij maakt, dat zij oude vrienden zijn, dat niemand daartussen komt, dat zij samen dansen in het hart van Mozes in de tuin van de Buddha! Dat die waarheid gezongen wordt.
Heb je het koud? Spring dan in het vuur!! Ben je alleen: sla dan een arm om iemand heen.
De logica van een hartstochtelijk leven. (more…)
Ik ben altijd hier. March 20, 2007
Posted by ideeflux in : Buikspreker, +++ , add a comment
Dat is een grote geruststelling.
Maar… wie is dat?
Degeen die altijd hier is, is degeen die altijd hier is.
Heeft geen naam, smaak of kleur, werpt geen schaduw, heeft geen afmetingen, is onbeschadigd en tijdloos.
Is niet persoonlijk.
Zweet niet, maakt geen ruzie, heeft geen paringsdrang.
Wordt niet ouder, niet ziek, zal niet sterven.
Degeen die altijd hier is, is in vrede, heeft niets te zeggen, niets te doen, heeft geen honger.
Degeen die altijd hier is, is degeen die altijd hier is, is altijd hier.
En, is dat genoeg?
Het is… zonder einde, weergaloos, alles vervullend, eeuwig.
Waar is dat dan?
Hier.
Wie is het dan?
Degeen die altijd hier is, is degeen die je altijd was. Die je nu bent en die je altijd zal zijn.
Eva March 13, 2007
Posted by ideeflux in : Buikspreker, Kaïn en Abel, ++ , add a comment
Kaïn, u kunt zich dat misschien wel voorstellen, was een hele zware bevalling. Hij was hoekig en groot. Nors bijna. Je zou kunnen zeggen dat Kaïn met geweld ter wereld kwam.
Met Abel was het heel anders. Hij was natuurlijk de tweede, dat is waar, maar dat was niet de enige reden. Het was of Abel zich meer voegde naar mijn lichaam, niet er tegen in ging maar meebewoog. Alsof we de hele tijd in contact bleven terwijl hij werd geboren. Hij bewoog, ik bewoog. We bewogen samen. De geboorte van Abel, zo voelde ik het tenminste, was een daad van liefde.
En dat bleef ook zo na zijn geboorte. Hij was zo lief, zo dichtbij. Hij voelde als een geschenk, een zegen. En iedereen had dat. Vanaf het moment dat hij werd geboren was iedereen dol op Abel.
Wij vrouwen zijn zo verbonden met het leven, met de aarde. Dat klinkt als een cliché, maar het is de waarheid. Alles wat u op de aarde ziet rondlopen is door onze moederschoot naar buitengekomen. Alles wat buiten ons is, kunnen we ook in ons voelen. (more…)
Ich Bin Laden December 21, 2006
Posted by ideeflux in : Buikspreker, Vanuit de Schaduw, +++ , 3comments
Haat zegt u dat mijn drijfveer zou zijn?
Nee, daaruit blijkt enkel dat u mij niet kent, ik ben een liefhebbend mens, ik handel uit liefde, maar u verstaat mij niet. Dat komt omdat ik van het hart ben en van de buik en van de sexuele organen, u bent enkel van het hoofd.
U ziet pijn als iets wat vermeden moet worden, weggesneden, ontkend, net als ziekte, honger en dood. Ik kom van beneden, van onderuit het grote lijf dat deze aarde is, en ik ben niet uw vijand, maar ik ben uw vriend, niet een die uw hielen likt, maar een die bij u durft te komen met een pijnlijke boodschap.
De wet van behoud van het leven
Wij kunnen dat wat ons niet welgevallig is niet uitroeien. Paradoxaal genoeg lijkt dat wat men wil vernietigen juist te overleven in degene die vernietigt. Zo overleeft het slachtoffer in de dader, de overwonnene in de overwinnaar, de Jood in de Duitser, de Palestijn in de Jood, de nomade in de landbouwer, de ketter in de katholiek, de Indiaan in de Amerikaan en de Amerikaan in mij. Nee sluit u nu voor een keer niet af. Open uw ziel voor de mogelijke waarheid hiervan: dat ik in u ben, zoals u bent in mij. Dat het erkennen van die waarheid liefde is, diepe liefde, voorbij onze kerkelijke wetboeken. Ik weet dat het niet in uw aard ligt, maar buig u nou toch eens een keer voor dat wat u niet direct kunt begrijpen. Ken uzelve: zie de terrorist in u. (more…)
Jelaluddin Rumi December 20, 2006
Posted by ideeflux in : Buikspreker, +++ , 3comments
Mijn naam is Jelaluddin Rumi. Ik ben al eeuwen dood, net zoals Buddha, Christus en Mohammed, maar ik ben springlevend in het hart van degene die mij leest. In uw hart en in het hart van Frans, het enig mogelijke hart. Het enig bereikbare hart. Niet voor mij, maar voor Frans. Ik kom in het hart van Frans tot leven.
Ik volgde de lijnen van de godsdienst. Ik was een toegewijd dienaar. Ik kreeg de zegeningen die behoren bij het volgen van het rechte pad. Licht, liefde, een gevoel van juist te zijn, op de juiste plaats, de juiste tijd, deel van de juiste constellatie, het juiste tijdsgewricht. Toen kwam Hij die mij alles ontnam. God is een leeuw, een cirkelzaag. Altijd waar, altijd scherp als een zwaard. Altijd tweesnijdend naar binnen en naar buiten, naar boven en naar beneden, naar anderen en naar zelf. God is het tweesnijdend zwaard dat anderen en zelf aan elkaar snijdt. Wij zijn ander. Ik ben u, lezer. (more…)