Het is Nog Anders… October 26, 2007
Posted by ideeflux in : Droom en Werkelijkheid, ++ , add a comment
Vreemder, bizarder, onuitsprekelijker.
Ik was dus terug in die kamer bekleed met de dromen van mijn zevenjarige zelf. Ik zag die engel staan met zijn wijsvinger over zijn lippen. Alsof hij een geheim bewaarde, alsof zijn glimlach alle troost van de wereld was.
Wij zijn natuurlijk alleen maar verschillende omhulsels voor hetzelfde. In mij dijt dit verhaal uit, wordt van vlees en bloed alsof ik water geef aan een zaadje. Het slaat zijn armen uit, zijn bladeren, zijn twijgen, zijn takken.
Elk aspect van mij komt tot leven, alles krijgt een plaats. (more…)
Zegt u het maar! July 12, 2007
Posted by ideeflux in : Droom en Werkelijkheid, ++ , 3comments
Zegt U het maar! Pak mijn hand en schrijf, neem mijn mond en spreek, neem mijn bed en wandel. Ik sta tot uw beschikking!
Is dat zo, is dat werkelijk zo?
Dan… luister. Sta daar niet te roepen, maar luister, open jezelf. Laat komen wat kome!
De panter van gisteren is een poes geworden. Het sneeuwt nu zo dicht dat het beeld onscherp is als van een slecht afgestelde zwart/wit televisie.
Buiten staat de vuilniswagen van de Roteb, de vuilnisman is niet meer verliefd. Hij heeft maar kort tijd nodig tegenwoordig.
De vuilniswagen maakt hetzelfde grauwe geluid als het beeld op de tv. Beeld en geluid: grijs, verbrokkeld. Uit die chaos, uit zulk een grauwe verbrokkeldheid kan opeens een gestalte opdoemen, iets met contouren. Wit en zwart hergroeperen zich, scheiden zich als lucht en aarde, en iets krijgt gestalte. Het scheppingsverhaal in het kort.
Niets.
Of ja toch, een glimlach.
De glimlach wil zeggen dat het goed is, dat het misschien wel altijd goed is. Nu, met niets, straks met misschien wel iets, slapen, waken, gezond zijn, ziek zijn, sterven, geboren worden.
Al dit en de mogelijkheid van vrede dichtbij.
Is dat zo?
Dat is zo, als je je er tenminste voor kan openstellen.
Je kan je de zegen voorstellen als iets dat permanent neerdaalt, als mannah, als een zachte regen. De kunst is om dat toe te laten.
Je hebt er wat tijd voor nodig en een zekere bereidheid en ook een soort van talent. En dat talent ontwikkelt zich aldoende.
Als je geen tijd hebt of er geen tijd voor kan of wil vrijmaken, dan wordt het moeilijk. Dan lijkt het net of die zegen helemaal niet bestaat, alsof het een sprookje is.
Ik zit aan mijn bureau, vroeger was het van mijn vader.
Hij geloofde in de wetenschap.
Hij geloofde niet dat hij geloofde.
Ik heb heel veel tijd
en ik geloof in sprookjes.
Wat kwam ik hier ook weer doen? July 5, 2007
Posted by ideeflux in : Droom en Werkelijkheid, ++ , 1 comment so far
Sta ik aan de kant van de akker of aan de kant van de regen?
Hij aarzelde. Was hij, om zo te zeggen iemand die iets deed of meer iemand die enkel aanwezig was, ontving. Was er een werkelijk onderscheid tussen die twee? En zo nee, wat was dan de ontvangende eigenschap van regen?
Er zat geen lijn in zijn gedachten. Dat wilde hij ook niet, hij wilde structuurloos zijn, vrij, zonder vooropgelegde zin. Hij klapwiekte het naar buiten denken van schooljongens opgesloten in hun klaslokalen achterna, probeerde het te achterhalen, in te halen. Nils Holgersons wonderbare reis op middelbare leeftijd.
Ik heb dan wel geen televisie, maar als ik er een had, dan zou ik er zo naar kijken: linksonder in beeld een stukje van de beeldbuis met het kleurige en nietszeggende gerucht van verspringende beelden, en voor de rest dat wat gewoon in de kamer te zien zou zijn, een plant, de muur, een kast. Het licht dat daarop valt. Het geluid van de televisie als een waas en daaronder de stilte, duidelijk waarneembaar, sprekend in haar zwijgen.
Het maakt werkelijk niet uit waar ik kijk, het is om het even. Alles is even mooi. Even levend, even veelzeggend, even nietszeggend, nietsprekend.
De gedachten van die schooljongens, dat onroert me. Waar gaan alle uitgewiste woorden en letters naartoe? Alle niet geleefde gedachten? (more…)
Woordproeven June 15, 2007
Posted by ideeflux in : Droom en Werkelijkheid, + , add a comment
- Ik heb al gegeten, dank u. Even weer eens niets.
- Kom een enkel woordje. Ik heb ze net vers gebakken.
Goed, je laat je verleiden. Je neemt er één, dan nog één en vervolgens sla je hele zinnen schrokkend naar binnen.
Wat een gebrek aan zelfbeheersing, wat een gulzigheid.
Alsof het nooit genoeg is.
Na een tijdje ga ik wat langzamer eten, ik begin wat zorgvuldiger te kauwen.
Wat eet ik eigenlijk? Ik begin woord voor woord te proeven, letter voor letter bijna.
Hmm. Het is… het is zalig, goddelijk.
Het is… verbazingwekkend.
Het is volkomen raadselachtig, uniek. Maar, wat is het? Wat voor materie is het? Geen idee, maar alles lijkt van diezelfde raadselachtige stof gemaakt te zijn. Het is als nectar, godendrank, je kunt het proeven. Op de tong, op de huid, met de ogen. (more…)
Heeft u een Droom? June 1, 2007
Posted by ideeflux in : Droom en Werkelijkheid, + , 5comments
Goeie vraag Frans, maar vertel eens… heb je zelf een droom?
- Ik weet het niet. Niet met zoveel woorden. Misschien met veel meer woorden.
Hij zocht in zichzelf. Dwz hij zocht niet werkelijk in zichzelf. Hij wilde graag het goede antwoord geven. Een goed antwoord geven. Iets dat goed klonk, wijs. Misschien zelfs iets dat een zekere indruk zou maken.
Toen hij dat eenmaal door had vermande hij zich.
- Zie je, ik schrijf deze stukjes voornamelijk voor mijzelf. Als ik iets beweer is dat niet omdat ik eea allang heb uitgevogeld en het nu de wereld verkondig. Ik beweer het enkel opdat ik het mezelf hoor zeggen. Ik zeg het voor mij zelf. Hardop. Zodat ik het kan horen, zodat ik kan voelen of het waar is. Of het me ergens brengt, naar het midden, naar vrede. Ik schrijf deze stukjes om mezelf naar vrede te schrijven.
Ik leef eigenlijk zonder droom. Doelloos. Er is geen perspectief. Ik voel het moment van nu, althans ik probeer het te voelen en ja, dat is vaak erg goed.
Degene die ik worden zal, is altijd in dat moment. Dat is het grote verschil met degene die ik nu ben. Die ik worden zal stapt niet meer uit het nu. Die is steeds in de genade van het moment. Ook als hij met andere mensen is. Als hij boodschappen doet, bij vrienden, bij vreemden.
Hij is steeds in het leven aanwezig. Proeft steeds het leven. Is steeds in waarheid. En spreekt waarheid.
Voila.
Dat is mijn droom.
Nu heb ik hem toch nog gevonden.
Wat een leuke verrassing.
Wat een goed begin van de dag.
Het is misschien geen spectaculaire droom, maar het is mijn droom.
Ik vind het een lieve droom!
Droom! May 31, 2007
Posted by ideeflux in : Droom en Werkelijkheid, ++ , 4comments
Tekening: Jasmuheen, mei 2007, Brussel.
Gooi gewoon maar wat letters op het blanke scherm, loop met je vingers zo maar een beetje willekeurig over de toetsen, als een kat. Leef met gesloten ogen. Maak zo min mogelijk geluid. Laat de krachtvelden intact.
Follow the stronger pull.
Wat is het dat je wilt creeëren?
Wat is je droom?
Dat is de hamvraag.
Wat is je droom en durf je jezelf toe te staan om een droom te hebben? Mag je een droom hebben en mag die droom onbeschaamd groot zijn?
Ons werd afgeleerd te dromen. Wij moesten kennis maken met de realiteit. Hun realiteit.
Dat is gewoon zo.
Omdat ik het zeg.
Het is wetenschappelijk bewezen.
Op resolute wijze wordt het kind de droomwereld uitgegooid. Waar de ouder is bedrogen, teleurgesteld, daar hoeft het kind niets meer te verwachten. Misschien moet dat ook, dat weet ik niet. De gesloten deur staat immers wijd open. Niets mooier dan het woordje nee. Een nee hier betekent een ja daar. Ogenblikkelijk opent zich een wereld. Deur buiten dicht, deur binnen open.
De droom mag terug. De droom moet terug. Niet om weg te schuilen in een droomwereld, maar om een droom te hebben, een innerlijk beeld, iets dat inspireert, voedt. Iets om naar op weg te gaan, om te zijn. Om dat wat worden zal te zijn. In mij.
Ik ging op reis. Degene die ik worden zal ontving me met open armen. Hij had een lichaam van licht. Wij stonden dicht tegen elkaar aan. Er stroomde heel veel informatie van hem naar mij.
Wees je droom zei hij.
Gedraag je alsof je droom al werkelijkeid is.
Dat is je gids op weg naar mij.
Dank U wel! April 25, 2007
Posted by ideeflux in : Droom en Werkelijkheid, ++ , 2comments
Dat wat hier aanwezig is én volledige vrijheid. Dat wat hier aanwezig is en daardoor volledige vrijheid. Volledige vrijheid toegankelijk gemaakt door wat hier aanwezig is. Dat wat aanwezig is als het skelet voor het lichaam van vrijheid.
Wat mag het vandaag zijn?
’S ochtends vroeg komt het universum, de God van Tijd en Ruimte, de bestelling opnemen. Zwierig, met iets van humor in de ogen.
Yes master? Wat mag het zijn, wat wenst u?
Onze wens wordt ogenblikkelijk vervuld. Het gaat zo snel dat we niet eens in de gaten hebben dat we iets gewenst hebben.
Ik wens liefde!
Wat voor vorm, master? Blokjes, schijfjes, plakjes?
Elke vorm is goed!
Elke vorm is goed? Sommigen zeggen dat je een beetje preciezer moet zijn in je bestellingen, maar ik vind het leuk zo. Ik laat me graag verrassen. Ben benieuwd naar de specialiteit van de chefkok en ik hoef niet van tevoren te weten wat het is. Ik eet alles. Ik vind alles lekker!
Anders dan nog iets? Sambal bij?
Nee, dank je, zo is het goed.
Het is zelfs geweldig, overvloeiend, onstelpbaar, overweldigend. Tot de rand toe gevuld!
Dank je wel, dank u wel, dank U wel!
Woordenjacht April 19, 2007
Posted by ideeflux in : Droom en Werkelijkheid, +++ , 1 comment so far
Ik ben op woordenjacht. Maar, het wil niet erg lukken vandaag.
Ik wil het al bijna opgeven als ik opeens een idee krijg. Waarom zou ik me zo druk maken?
Weet je wat? Ik graaf gewoon een kuil en dan ga ik hier ergens in een hinderlaag liggen en dan wacht ik tot de woorden vanzelf naar me toe komen en in de val lopen.
Zo gezegd zo gedaan.
Een hele tijd gebeurt er helemaal niks.
Niks.
Tja, dat vind ik nou echt een woord van niks. Heb ik daar nou de hele tijd op zitten wachten?
Dan weer niks en daarna stilte.
Stilte.
Het woord is nauwelijks hoorbaar, bijna niet waar te nemen.
Best een aardig woord, maar toch niet helemaal waar ik naar op zoek was.
Ik ben er niet tevreden mee.
Ik ben op zoek naar groter wild.
Dan weer niks en stilte en opeens, toch nog onverwacht: vrede.
Vrede.
Jaaa, dat gaat de goede kant op. Voelt goed.
Mooi woord, maar, is natuurlijk niet erg spectaculair. Is wel aardig, maar maakt nou ook niet bepaald een hele diepe indruk. Heb ook niet het gevoel dat het, hoe noem je dat ook weer, dat het vervullend is. Toch nog maar eens even wachten of er niet wat beters komt. Ik heb iets anders in gedachten, iets met meer ballen, iets waar je je tanden in kan zetten. Iets dat me het gevoel geeft een goede jager te zijn. Dat is het natuurlijk. De blik op het gezicht van de anderen als ze mij met zo’n enorm woord aan de haal zien gaan. Daar doe ik het voor. (more…)
Chianti April 13, 2007
Posted by ideeflux in : Droom en Werkelijkheid, + , add a comment
You know the dreamstate way things are, like Chianti for example. All the elements in it, all components, working together in a special way, happen to make a good wine, a lesser one, or one that is excellent. Our thinking works in the same way. I mean not our individual thinking, but all of our individual thinking put together, in different measures, may result in this excellent or less excellent wine, this consciousness, that is not just finding its birth in one head but in all of our heads, which is the mixture that makes the quality of life. Just as all living organisms in a river, make one healthy waterstream.
On the helmet of our skulls, like heat shields on a spaceshuttle, we humans have a kind of a bony ridge hat protects us when we come back to planet earth from outerspace. Like this: we fall to earth and with that gravity we push, we throw ourselves from the inside of our mothers whomb towards the exit, forcing the motherfruit to open itself, to give birth, in the most violant of peaceful actions. (more…)
Wat danst is waar April 12, 2007
Posted by ideeflux in : Droom en Werkelijkheid, +++ , add a comment 
Wat danst en vleugels heeft is waar.
Wat zwaarlijvig is en moeilijk ademt
is misschien ook wel waar, maar…
waar zijn de woorden die zich als vleugels aan de bovenkant van onze schouders hechten en ons optillen en meevoeren?
Wij zijn naar die woorden op zoek!!
Hafiz! Steek je wollige baard over de onmetelijke tafel van ruimte en tijd!
Leer ons dansen. Sla op de snaren, blaas de rietfluitwereld aan!
Wij zijn op zoek naar deze woorden.
Misschien niet eens omdat ze meer waar zijn, maar omdat ze het meest wenselijke in ons waar laten zijn. Het opperste, het mooiste, het stralendste. Omdat ze de onmetelijke vrijheid in ons waar laten zijn.
Waarheid is een keuze. Vrijheid is ook een keuze. Wij kiezen voor wat in ons waar mag worden. Wij zijn volledig vrij om dat te doen. Dat is de waarheid. Als je er tenminste voor durft te kiezen dat de waarheid te laten zijn.
Wij zijn hol, wij zijn holle vaten. Wij zijn dat waarmee wij ons vullen, wat in ons danst, wat in ons vrij aanwezig mag zijn.
Sebastiaan maakt elke dag een schilderij. Sebastian wervelt en mijn hart ademt in vrijheid. Jij strekt je vingers uit en raakt mijn hart aan. Op mijn dak koeren duiven. Mijn tuin staat in bloei.